24-04-06

 Kareltje zijn auto

 

Kareltje zijn auto

 

 

Hij was een blonde krullebol ,

Dartel en energiek.

Jong zoals de lente,

die er stilaan aankwam.

 

 

Waarom toch jongen,

Waarom toch liep je,

De straat plots over .

Een seconde maar.

 

 

De open deur, liet het

geschreeuw en geween horen.

Ik liep buiten al verdwaast,

verwezen buiten mijn zinnen.

 

 

Kareltje, Kareltje riep ik verbijsterd,

Ik zonk bij hem snikkend neer.

Roerloos zelfs de vogels,

hoorde wij niet meer zingen

 

 

Ik riep radeloos ,bijna hysterisch

Kareltje , mijn jongen mijn kind toch.

Je bent toch de schat van je moeke,

het zonnetje van ons allemaal.

 

 

De ambulance kwam zwaar loeiend aan,

mensen in witte vest keken .

knikte negatief , te laat.

Ik zonk snikkend op mijn knieen.

 

 

En wachtend wat komen ging.

Vaarwel schattebout,

kind van de zon

 

Uit Het land van koek en honing

Benjamin Artés

 

 

19:24 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-04-06

 Vandaag,liefste

Vandaag, liefste

 

 

Het is het een dag, om niet te

vergeten allerliefste Mijn .

Een dag waar we allen zullen zijn,

ons bezinnen over menselijk gedrag.

Stil zullen wij de weg gaan.

 

 

respectvol en sereen.

In de eerste lente zon, die

Jij liefste niet meer aanschouwen mag.

Een symbool zul je vormen,

Zoals een grote regenboog.

 

 

Tranen van verdriet zullen,

al onze harten vullen.

Sereen en zacht, zullen we aan deze,

dag blijven denken waar,

Niemand iets tegen vermag.

 

 

Laat de vrede komen open je hart.

En wanneer het soms wat veel,

en spontaan de tranen komen.

Dat moment zullen we koesteren,

Alsof je herboren was.

 

 

Rust zacht,

Van ons alle

 

 

                                     Benjamin Artés             

                    Uit het Land van koek en honing

                    Ter nagedachtenis 23-04-06

                                          Copyright

10:27 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |