24-04-06

 Kareltje zijn auto

 

Kareltje zijn auto

 

 

Hij was een blonde krullebol ,

Dartel en energiek.

Jong zoals de lente,

die er stilaan aankwam.

 

 

Waarom toch jongen,

Waarom toch liep je,

De straat plots over .

Een seconde maar.

 

 

De open deur, liet het

geschreeuw en geween horen.

Ik liep buiten al verdwaast,

verwezen buiten mijn zinnen.

 

 

Kareltje, Kareltje riep ik verbijsterd,

Ik zonk bij hem snikkend neer.

Roerloos zelfs de vogels,

hoorde wij niet meer zingen

 

 

Ik riep radeloos ,bijna hysterisch

Kareltje , mijn jongen mijn kind toch.

Je bent toch de schat van je moeke,

het zonnetje van ons allemaal.

 

 

De ambulance kwam zwaar loeiend aan,

mensen in witte vest keken .

knikte negatief , te laat.

Ik zonk snikkend op mijn knieen.

 

 

En wachtend wat komen ging.

Vaarwel schattebout,

kind van de zon

 

Uit Het land van koek en honing

Benjamin Artés

 

 

19:24 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Kareltje heel mooi, pakkend!
dikke zoen, sweet appeltje

Gepost door: Sweet Appeltje | 09-01-07

De commentaren zijn gesloten.