20-10-05

kerkhofbloemen

Kerkhofbloemen.

Kil en nat raast de noordenwind,

alleen, speciaal deze nacht apart,

Roerloos liggen de rijen,

kruisen nat.

En onder een tapijt van,

oude vergeelde en rode bladeren.

Rust de dood en zacht.

Morgen de grote dag!

Een vast tapijt van witte,

bloemen op ieders graf.

Een verkleumde marmeren maagd,

wacht, en wacht.

Eindeloos lang op haar geliefde,

Rust ,...zacht.

Benjamin Artés

Gedicht geschreven voor 1 november 1980


18:23 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.