05-05-05

Het dorsveld

Het dorsveld.

 

Vanavond, ligt het dorsveld,

er verlaten en eenzaam bij.

Het desolate, het bittere einde

dat soms het leven kan omgeven.

 

De horizon is zacht rood, gekleurd

ruikend naar de tedere geur van jasmijn.

door de wind meegevoerd, als wiegende baren.

Zwoel, warm in de laatste avond gloed.

 

Alleen de muggen dansen, op en neer

de sabeldans zoals de huzaren.

Op de tonen van de muziek,

sluimert langzaam het dorsveld in.

 

Morgen, zal morgen niet meer zijn,

het dorsveld verloren.

Het kiemend koren vertrapt,

de boer bedrogen in zijn graf.

 

                                   Benjamin Artès


09:08 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.