30-04-05

Vlaanderen

Vlaanderen

O, hoe schoon is mijn

vlakke land ,dat ook het uwe is.

Waar de noordenwind,

bijwijlen huild en bulderd .

 

Hoe schoon is de vlakte,

die ook het mijne is.

Waar de beekjes zacht kabbelen,

langs de eindeloze koren velden.

 

Waar de klaprozen bloeien in,

de zacht groene weide.

Zacht wiegend in de wind ,

in harmonie met ons roemrijk verleden.

 

                                                       Benjamin Artés



19:42 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-04-05

LENTE

Lente.

T' was nacht,

in het land van

het bloed rode laken.

 

Is dat het licht,

van de hoop.

Of de warme liefde die,

genadeloos het leven ontneemd

Dag der dwazen, de peppels,

die langs de weg,

van de eindloosheid zijn gelegen.

Breken onder het juk van Beta.

 

Kreunend zuchtend en kwijnend,

neen die schone witte,

lente maagd komt nooit meer,

nooit meer weer!!!

NA THERNOBYL

                                     25/4/87

                             Benjamin Artés


09:47 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Golven

Golven

 

 

Golven van ongerijmde woorden,

van bruisend gezang.

Van natuurlijke schoonheid,

een epos in het brein ontloken.

 

Golven van geweld,

mensen door kogels geveld.

Golven,,

Golven, van wrede haat,

de kinderen niet gespaard.

 

Golven van zachte woorden,

van liefde in eenvoud geboren.

Begrip en hoop te tonen,

geloven in de kracht.

 

Zacht rollen nu de golven,

vermengd met het rode zand.

Eindeloos, als een fata morgana,

doelloos in de woestijn rond.

 

                                                Benjamin Artès


09:16 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Geboorte

Geboorte

Daar waar ik geboren ben,

De wieg van mijn leven staat.

Rijen peppels, eindeloos lang

Wiegen als dansende paren.

 

Ja daar wil ik,

naar terug komen.

Naar het land ,

van koek en honing.

 

Met kracht, Zoet en zacht.

Daar wil ik, mijn liefde tonen,

Aan iedereen, arm of rijk.

Groot of klein.

 

En wanneer de golven,

van de zee, kalm de

de avond ontwarren.

Bij vallen van de nacht.

 

Opgetogen, als een pauw

Dan wil ik je in alle stilte,

Aanschouwen, en je stil

Diep in mijn hart sluiten.

                                       Benjamin Artés

 

 


09:05 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-04-05

Morgen

Morgen

 

Nee, de morgen

zal ik niet meer aanschouwen.

Na een moedige dappere

levenslustige strijd.

 

De kaars zal langzaam doven

in de donkere nacht.

Morgen zal de dauw een

kleed ontvouwen sereen zacht.

 

Gedwee, O tranendal is

ieder mens, wanneer de dood

komt, zo stil.

Bij T' krieken van de dag

 

Morgen, zal morgen  niet meer

zijn wanneer ik , ben heengegaan.

Kom op O zon voor een

nieuw Leven zo zacht

12/8/96 Benjamin Artès



08:34 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-04-05

Liefste mijn

Liefste mijn

 

Vandaag, lotje

Staat plots alles,

stil !

Op deze kille dag.

 

Tranen stromen,

in beken, groot

Waartegen ook ik

niets vermag.

 

vlied, nu het kan

in d' aardse schoot.

Rust nu zacht

Het is volbracht.

 

Benjamin Artés


17:36 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Mijn land

Mijn land

O, Vlaanderen de vlaamse gauw, zo teder

zo trouw, als een minnende moeder.

Die haar kroost voedt, met de nektar

van goudgele korenhalmen wiegend in de zon.

 

En wanneer de trommels roffelen,

de bazuinen schallen, dan is het feest.

Gelach en vertier, wij vlamingen ,

maken graag grote sier.

 

Doch, wanneer de stormen huilen,

de golven torenhoog ,het schuim op

de toppen hoog, de kleine schuit

doet kraken onder al dat natuur geweld.

 

Dan vecht de vlaming terug met

fiere rake slagen, het hoofd geheven.

In de felle schrale noorderwind, en

wanneer er stil een epos wordt geschreven.

 

De boeg gebroken, wrakhout rond

zwalpt in de donkere kille nacht.

noch hoort en ziet, Godverlaten

de klokken luiden ,droef en zacht.

 

Met zilte warme tranen,

in mijn ogen, licht gebogen,

Vaarwel, mijn kroost, mijn mooie lieve Nele,

De zware taak is nu volbracht.

Benjamin Artés

01/08/88



17:21 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-05

Brief aan mijn geliefde

Brief aan mijn geliefde

Liefste, vandaag ben ik

Vertrokken met de trein.

Het is eigenlijk geen luxe,

Maar een beesten trein.

 

Soms, hoor ik een klaagdicht,

Sereen, zo zacht.

Een lied van afscheid,

Van t’ leven zo zacht en schoon.

 

Morgen zullen we hopelijk,

Eten en drinken krijgen.

De eindeloze radeloosheid ,

 

Honnepon men zegt dit is het einde.

Toch al zal mijn leven nog zo kort,

Uw tedere blik, je lieve lach.

Ik zal je steeds minnen liefste,

 

Ook al ben ik nu naakt, en geslagen;

458978 hebben de beulen,

op mijn arm geschreven.

Geschreeuw, getier, geween.

 

Mannen rechts, vrouwen en kinderen links!

Door de Hellepoort, liefste mijn,

Waarop het opschrift Prijkt

Arbeid macht frei

Vaarwel teerbeminde, liefste mijn

 

Als Herdenking 60 jaar na de holocaust,

Miljoenen kinderen ,moeders, vaders

Mensen!!!

Benjamin Artés





20:13 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-04-05

Liefde

 

Liefde

Troost mijn ego,

Mijn allerliefste.

Bij t’botten van de bladeren

De eerste lente stralen.

Geef mij het stuifmeel,

De lust en de kracht.

Mijn liefde te geven,

Met een ongeziene kracht.

Laat ons, liefste, Mijn,

Lopen langs de akkers die,

Niet meer zijn hetgeen ze vroeger,

Waren , strelend zacht.

Toch zal ik je beminen,

Je langs alle wegen leiden.

Waar wij komen allerliefst mijn,

Zal de dag steeds feestelijk zijn

 

Benjamin Artés



09:54 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-04-05

Papa

Papa

De volledige troosteloze stilte,

De Herder ligt sereen.

In al het licht en toch, die stilte,

Mijn vader, zo lief is heengegaan.

 

Rond het bed, de bedroefde,

de wakers, zij die nog hoopte.

op een lach , een traan of blik

Onze vader is rustig, de ogen gesloten.

 

De kinderen bidden , de Heer

Laat papa .naar U komen.

Duizenden laten zilte tranen ,

Papa, papa kun je ons horen.

 

Plots, zingen de engelen koren,

In paradiso, sereen en zacht.

Je hebt je zware taak volbracht.

 Rust zacht papa, bij de lieve God.

 

2-4-05

Benjamin Artés



07:30 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |