24-04-05

LENTE

Lente.

T' was nacht,

in het land van

het bloed rode laken.

 

Is dat het licht,

van de hoop.

Of de warme liefde die,

genadeloos het leven ontneemd

Dag der dwazen, de peppels,

die langs de weg,

van de eindloosheid zijn gelegen.

Breken onder het juk van Beta.

 

Kreunend zuchtend en kwijnend,

neen die schone witte,

lente maagd komt nooit meer,

nooit meer weer!!!

NA THERNOBYL

                                     25/4/87

                             Benjamin Artés


09:47 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.