24-04-05

Golven

Golven

 

 

Golven van ongerijmde woorden,

van bruisend gezang.

Van natuurlijke schoonheid,

een epos in het brein ontloken.

 

Golven van geweld,

mensen door kogels geveld.

Golven,,

Golven, van wrede haat,

de kinderen niet gespaard.

 

Golven van zachte woorden,

van liefde in eenvoud geboren.

Begrip en hoop te tonen,

geloven in de kracht.

 

Zacht rollen nu de golven,

vermengd met het rode zand.

Eindeloos, als een fata morgana,

doelloos in de woestijn rond.

 

                                                Benjamin Artès


09:16 Gepost door Benjamin Art | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.